L’energia i la IA. Un model autodestructiu?
Durant tota la història moderna, la intel•ligència humana ha estat un bé escàs. El capital era abundant (hem après a fer anar la màquina de fer bitllets) i els recursos naturals eren finits, però els hem tractat com a substituïbles de forma indefinida (fins que ha arribat l’efecte hivernacle). La tecnologia va millorar prou lentament perquè els humans poguessin adaptar-se. La capacitat d’analitzar, decidir, crear, persuadir i coordinar, era allò que no es sabia replicar a escala. Però ara la…